YENİ DÖNEM ASKERLİK ANILARI

YENİ DÖNEM ASKERLİK ANILARI

 

“Sabah 07:30 da kalktım ( bu askerlik işi hiç güzel değil sabahın bu
saatinde kalkılır mı)
babam geceden tembihlemişti traş ol diye (baktım sakallar tam kirli sakal
kıvamında dokunmadım)
Annemi askere gidişimi görmek ister diye uyandırayım dedim
hıı tamam oğlum güle güle kapıyı çekersin dedi. gözlerim doldu

Evden çıktım arabaya binecektim ki apartman görevlisi Hikmet efendi
ile karşılaştım. sabah sabah hayırdır dedi. Askere gidiyorum dedim
Gözleri doldu, benim oğlumda Hakkari ‘de, 6 ayı kaldı, nereye düştün dedi
Aksaray ‘a gidiyorum dedim. Allah´a emanet ol dedi gözleri doldu,
biran sarılmak istedim ama sonra vazgeçtim
otoparktan çıkarken arabanın arkasından su döküyordu
herhalde çamur kalmış tamponda, sağ olasın Hikmet efendi

Sabah trafiğinde askerlik şubesine gitmek epey zamanımı aldı
yolda çok sıkıldım, bu saatte uyanık arkadaşım olmadığı için telefonla da
konuşamadım. her giden söylüyordu telefon yasak diye demek böyle oluyormuş

askerlik şubesine geldim
kapıda elinde silah tutan askere müracaatı nereye yapacağımı sordum, cevap
vermedi. yanında ondan daha büyük olan üniformalı bir abi vardı
bu sefer ona sordum, gel bakalım böyle dedi, sert birine denk geldim
herhalde üzerimi aradılar sonra eliyle bir yeri gösterdi
benim gibi 3-5 kişi bekliyordu arkalarına takıldım.
Aradan 25-30 dakika geçti hala bekliyordum. demek askerlikte zaman hiç
geçmiyormuş . önümdekilerle konuşayım dedim
tam önümde hafifi uzun saçlı eleman gazeteciymiş
ülke sorunlarından bahsetmeye başladı, çok vatansever birine benziyor,
bu kadar ilgili olduğuna göre tamam dedim ÇOK memnun oldum tanıştığıma
telefonlarımızı verdik birbirimize, askerden sonrada görüşelim istedim
nede olsa askerde en yakın arkadaşımdı
sıra ilerlemeye başlamıştı,
tam bana geliyordu ki iri yapı sert görünümlü biri bunlar ne yapıyor
burada diye çıkıştı
müracaatı bekliyorlar komutanım cevabı geldi bankodaki askerden
burada gürültü yapmasınlar çıksınlar dışarıda beklesinler diye çıkıştı
işte dedim komutan bize taktı
ah ah sivilde karşıma çıkarsın elbet ben bunun intikamını almaz mıyım diye
içimden söylendim

saat 12ye geliyordu evraklarımı verdiler
banka dekontunu getirmemi istediler
binadan dışarıya çıktım yemek saatiymiş
orada duran askerlere midpoint var mı diye sordum, acıkmıştım
yine cevap vermediler, bu üst devreler yeni askerleri çok eziyorlar

her neyse açlığa biraz daha dayanabilirdim
zaten havada serindi bir an önce banka işini halletmeliydim
şafak sıkıştırmaya başlamıştı
bankada sıra beklerken, sevgilimi aradım
onu çok özlediğimden buradaki zorlu koşullardan bahsettim
esneyerek sonra konuşalım dedi, beni unutmaya mı başlamıştı ne
yine gözlerim doldu, ağlamamak için başımı yukarılara çeviriyordum ki
buyurun işlem nedir diye veznedar sordu
Hesabımdan vatan borcu ödeyeceğim dedim
işlemi yaptı, dekontu verdi vatan sağ olsun dedim, cevap vermedi

Tekrar şubeye gittim
artık ayaklarıma kara sular inmişti, 5 saattir askerliğin kralını yapıyordum
oradan oraya koştur, aç kaldım zaten bir de hava soğuk
bankodaki askere dekontu verdim
5 dakika bekle teskereni vereceğiz dedi
şafak 5 dedim gülerek, o gülmedi
komutanın odasına çağırdı beni
komutan al bakalım teskeren dedi
yarım ağızla vatan size minnettar diye söylendi
yine gözlerim doldu, vatan sağ olsun diyecektim ki, çıkabilirsin dedi

Bankonun önünden yavaş yavaş dışarı doğru yürümeye başladım
artık zaman geçmiyordu,
avludan geçip kapıdan dışarı çıkarken son bir kez dönüp arkama baktım
ne anılarım vardı bu koca nizamiyede
artık hür generaldim
koşa koşa evime gitmek istiyordum
arabama atladım ki telefonum çaldı, benim kanka derse gelip gelmeyeceğimi
soruyordu
nasıl unutmuştum bunu
üniversitemin 8.senesindeydim dersler bitmek bilmiyordu
her ne kadar zorlu bir askerlikten yeni çıkmış olsam da
hayata devam etmeliydim direksiyonu Yeditepe ye doğru kırdım
ve hayatın zorlu basamaklarını tırmanmak için kaldığım yerden devam etmeye
yola koyuldum…”

Bu gönderiyi paylaş

Bir cevap yazın